Skip to main content

lokcdown...ek baju devachi.

आणि लॉक डाऊन सुरू झालं...
एक एक दिवस सरकू लागला...
भिती आणि काळजीने घर घर वाढू लागली..
काही म्हणून सुचेना...
सगळ्या गोष्टी बंद बंद बंद....
दुसरा उपायच राहिला नाही...
बंद मधे देवळातील देव देखील सामील झाले...
देऊळ ओस पडली.. 
एक नाही अनेक तोंड बोलू लागली...
😢😢
आणि मग एक कल्पना, एक विचार ....
 मनातील कवीला वाटून गेला..
लेखणीने विचार मांडले गेले...
अस वाटलं जशी आपली बाजू
तशीच देवांची पण बाजू असू शकते..

म्हणून...........
"देवांनी पण रजेचा अर्ज टाकला "
"माणूस मात्र त्यावर सही करायला विसरला"
"त्यांच्या रजेला मंजुरी काही मिळत नव्हती"
"कारण आपली गाऱ्हाणी च कुठं सपंतच होती"
"देवांच पण गणगोत,मित्र परिवार असेल"
"संदेश आणि व्हिडिओ कॉल फक्त डोळे बंद करून होत असेल"
"एकमेकांना वेळ आणि स्पेस द्यावीशी वाटत असेल"
"भटकायला कुठे तरी जायचं असेल"
"रखुमाईला आपल्या माहेरची ओढ लागली असेल"
"गणरायाला दरवर्षी पृथ्वीवर येऊन बोर झालं असेल"...
"शिव पार्वतीच्या मागे लागून शांत ठिकाणी जायचं असेल"
"देवींनी लेडीज स्पेशल टूर च प्लनिंग केलं असेल"
"आपली तिच तिच दुःख ऐकून कंटाळा आला असेल"
"किती आणि काय काय, देवाचं पण आयुष्य असेल"
"बहुतेक हा विचार आपण कधी केलाच नसेल"
"म्हणूनच ...सगळं देवगण संपावर गेलं असेल"

"तरी देखील..एक मात्र नक्की"
"तरी देखील...एक मात्र नक्की"

"तो जिथे कुठे असेल...त्याला आपली चिंता नक्कीच सतावत असेल"
🙏🌹🙏


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

।।देवाचिये द्वारी उभा क्षणभरी।।

मागचे बरेच दिवस आपण विठू रखुमाईच्या जणू आजूबाजूला वावरत होतो,  एकीकडे वारी होणार नाही माहीत होतं तरी  मन  भक्ती करायला कमी पडत नव्हतं....  tv वर भजन ,कीर्तनाचा आनंद घेता येत होता, कोण हरिपाठ वाचत होत,तर कोणी विष्णूसहस्त्र नाम रोज  न चुकता म्हणत होत,  कुणी आपल्या  ग्रुपवर काही धार्मिक वाचनाचा उपक्रम  हाती घेतला होता . एकादशी दुप्पट खाशी 😝...उपवासाच्या पदार्थांची रेलचेल चालू होती ,सगळीकडे वेगवेगळ्या कृती दाखवल्या जात होत्या.... त्यातून देखील कुणीतरी  विठुराया तयार केला😇 आपल्या आपल्या भक्तीने  कोणी चित्र रंगवलं, तर कोणी सुरेल आवाजात भक्ती संगीत ऐकवलं,  अभंगा वर नृत्य सादर केलं....आणि असा आपला दिवस त्या सावळ्याच्या  नामघोषात  पार पडला.... प्रत्येकानी एकच मागण मागितलं असणार  आहे हे नक्की🙏 आज उगीचच एकदम शांत वाटत.. थोडीशी उदासी येऊन जाते... समजत नाही ,पण ... एक रिकामपण  वाटत. आणि परत जेव्हा एखादा अभंग  कानावर पडतो किंवा गुणगुणला जातो ... की परत एक  *संजीवनी*  मिळाल्याचा आनंद होतो...😇 ।।...

मनःशांती..दृष्टिकोन आपला,नजर आपली.

आज गेले होते खरेदीला ला.. " मनशांती" कुठे मिळते का ते बघायला... ********************** एक दुकानदार म्हणाला, "आमच्या कडे नाही.. त्या समोरच्या दुकानात विचारा" तिथे जाऊन चौकशी केली तर.. दुकानदार  हसून  म्हणाला .. " अस  काही विचारा जे  समजेल  मला" *********************** अशी दोन चार दुकान शोधून झाली.... मनशांती कुठेच नाही मिळाली.. *********************** अचानक ....... एका दुकानाच्या बाहेर लिहली होती पाटी  फक्त नाव सांगा  पाहिजे ते मिळेल. ...... वाचून खूप आनंद झाला😊 विचारून तर बघू  आहे की नाही  हे तरी कळेल.... ******************* दोन पायरी वर गेल्यावर दुसरी पाटी दिसली 😊 हसत मुखाने आत या " लिहल होत त्यावर"   बाहेरच  ठेवा  तुमचा  "राग  आणि  तेवर "😡🤨 *********************** वाचून थोडा विचार केला बघू तरी करून..... चप्पल👡बरोबर काढून ठेवला   मनाचा एक  टोचणार त्रिकोण....🔺 ********************* दार आत ढकला  लिहल होत  पुढच्या पाटीवर...⤴️ मनाचा पण कप्पा   हलकेच उघडा  आपल्या ...

Shambhar varsha purvi....

आज  जाहली  100वर्षे  पूर्ण  अनंतात विलीन होऊन..... नांव असे स्वातंत्र्यविराचे "केशव गंगाधर टिळक" किर्तीस आला  *बाळ*  नाव घेऊन..... रत्नागिरी जिल्हा,दापोली तालुका.. चिखली गावात जन्म घेतला गंगाधर-पार्वती दाम्पत्या पोटी..... लहानपणी अन्याय सहन न करणे  आणि कुशाग्र बुद्धी... "मी शेंगा खाल्या नाहीत मी टरफल उचलणार नाही"....इथं पासून "स्वराज्य हा माझा जन्मसिद्ध हक्क आहे आणि तो मी मिळवणारच" ....इथं पर्यँत लहान वयात हरपले   मातेचे छाया छत्र..... वय वर्ष सोळा, विवाह बंधनात अडकले दहा वर्षाच्या तापीबाई समवेत पित्याचा आशिर्वाद मिळाला मात्र... पोहणे,व्यायाम करणे,नौका चालवणे.. संस्कृत आणि गणित विषय आवडणे.... काही दिवस शिक्षकी पेशा  पैशासाठी निवडणे... B.A. , L L B पदवी घेता जागी झाली देशभक्ती.... इंग्रज सरकार राज्य खुपू लागले वाटू लागले का असावी अशी ही सक्ती.... घेतला वसा स्वातंत्र्याचा सामान्य लोका समजावे म्हणून.....  केली उभारणी शाळा,कॉलेजची परखड पणे मते मांडली  मराठा व केसरी वृत्तपत्रातून..... समाजातील दोन्ही पिढ्या असाव्या एकत्र...